தமிழ் சினிமாவின் பொற்காலம்: எம்.ஜி.ஆர், சிவாஜி கணேசனை தனித்துவமாக்கியது எது?
இரண்டு ஜாம்பவான்கள், இரண்டு பாணிகள், ஒரு பொற்காலம். எம்.ஜி.ஆர், சிவாஜி கணேசன் படங்கள் பல தசாப்தங்கள் கழித்தும் ஏன் உயிர்ப்புடன் இருக்கின்றன என்று ஒரு திரைப்பட ரசிகனின் பார்வை.
நான் கல்லூரியில் படித்த காலத்தில், ஞாயிறு மதியம் தொலைக்காட்சியில் ஒரு பழைய கிளாசிக் படம் போட்டால் அது ஒரு குடும்ப நிகழ்வு. பெரியவர்கள் பேச்சை நிறுத்துவார்கள், குழந்தைகள் தரையில் உட்கார்ந்துகொள்வார்கள், யாராவது ஒருவர் எப்போதும் “இந்தக் காட்சியைக் கவனமாகப் பாருங்க” என்பார். அந்தப் படங்களில் பெரும்பாலானவற்றில் இருவரில் ஒருவர் நடித்திருப்பார்: எல்லோரும் எம்.ஜி.ஆர் என்று அழைத்த எம்.ஜி. ராமச்சந்திரன், அல்லது சிவாஜி கணேசன்.
இன்று பெரிய பட்ஜெட்டுகள், VFX, ஸ்ட்ரீமிங் எல்லாம் வந்துவிட்டன. ஆனாலும் நம்மில் பலர் அந்தக் கருப்பு-வெள்ளை மற்றும் தொடக்ககால வண்ணப் படங்களுக்கே திரும்பத் திரும்பச் செல்கிறோம். ஏன்? ஒரு சாதாரண திரைப்பட ரசிகனாக அதை விளக்க முயல்கிறேன்.
🎬 இரண்டு ஜாம்பவான்கள், இரண்டு வெவ்வேறு வரங்கள்
எம்.ஜி.ஆரின் முதல் படம் 1936-ல் வெளியான சதி லீலாவதி. நட்சத்திரமாவதற்கு முன் பல ஆண்டுகள் சிறிய வேடங்களில் நடித்தார். அவரது திரைப் பிம்பம் தெளிவானது: ஏழைகளைக் காக்கும், தாயை மதிக்கும், தீய பழக்கங்களைத் தவிர்க்கும், அநீதியை எதிர்க்கும் நல்லவர். 1958-ல் அவர் இயக்கித் தயாரித்த நாடோடி மன்னன் மாபெரும் வெற்றி பெற்றது. ரிக்ஷாக்காரன் (1971) படத்துக்காகச் சிறந்த நடிகருக்கான தேசியத் திரைப்பட விருதைப் பெற்றார்.
சிவாஜி கணேசன் 1952-ல் பராசக்தி மூலம் அறிமுகமானார்; அந்தப் படத்தில் அவரது வலிமையான வசன உச்சரிப்பு ஒரு பெரும் வரலாறாகவே மாறியது. அவர் நடிகர் திலகம் என்று அழைக்கப்பட்டார் — அதாவது “நடிகர்களின் பெருமிதம்”. அவரது 100-வது படமான நவராத்திரியில் (1964) ஒன்பது வெவ்வேறு கதாபாத்திரங்களில் நடித்தார். வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் படத்துக்காக, 1960-ல் கெய்ரோவில் நடந்த ஆப்ரோ-ஆசியத் திரைப்பட விழாவில் சிறந்த நடிகர் விருதை வென்றார்.
ஒருவர், மக்கள் தாங்களே ஆக விரும்பிய நாயகன். மற்றவர், மக்கள் பார்த்து ரசிக்க விரும்பிய நடிகர். இருவருமே ஆழமாக நேசிக்கப்பட்டார்கள்.
✍️ வசனத்தின் வலிமை
பொற்காலம் என்பது வசனமே ராஜாவாக இருந்த காலம். எழுத்தாளர்கள் நீண்ட, அழகான தமிழ் வாக்கியங்களைச் செதுக்கினார்கள்; நடிகர்கள் அவற்றை முழு உணர்ச்சியுடன் பேசினார்கள். ரசிகர்கள் முழுக் காட்சிகளையும் மனப்பாடமாக நினைவில் வைத்திருந்தார்கள். தூய, செழுமையான தமிழை வாரந்தோறும் லட்சக்கணக்கானோர் திரையரங்குகளில் கேட்டார்கள்.
இன்றைய படங்கள் வேகமானவை, காட்சிப்பூர்வமானவை; அதில் தவறில்லை. ஆனால், நன்கு எழுதப்பட்ட ஒரு வரி, உறுதியுடன் பேசப்பட்டால், ஒரு முழு அரங்கையே நெகிழவைக்கும் என்பதை அந்தப் படங்கள் நமக்கு நினைவூட்டின.
🎵 கதையைச் சுமந்த பாடல்கள்
இசை கதையிலிருந்து ஒரு இடைவேளை அல்ல. இசையே கதையாக இருந்தது. பாடல்கள் ஒரு கதாபாத்திரத்தின் வலியை விளக்கின, நட்பைக் கொண்டாடின, நேர்மை, கடின உழைப்பு பற்றிய செய்தியைச் சொன்னன. எம்.எஸ். விஸ்வநாதன், டி.கே. ராமமூர்த்தி போன்ற இசையமைப்பாளர்கள், சிறந்த பாடலாசிரியர்கள், பாடகர்களுடன் இணைந்து உருவாக்கிய பாடல்கள் இன்றும் திருமணங்களிலும் கோயில்களிலும் வானொலியிலும் ஒலிக்கின்றன. (திரையிசையை நேசிப்பவர் என்றால், இளையராஜாவும் தமிழ்த் திரையிசையின் ஆன்மாவும் பற்றிய என் கட்டுரையைப் படியுங்கள்.)
🎭 திரையில் விழுமியங்கள்
அந்தக் காலப் படங்கள் பல குடும்பம், தியாகம், விசுவாசம், கண்ணியம் ஆகியவற்றைச் சுற்றியே அமைந்தன. சகோதரர்கள் ஒருவருக்கொருவர் துணை நின்றார்கள். தாய்மார்கள் மதிக்கப்பட்டார்கள். வில்லன்கள் தண்டிக்கப்பட்டார்கள். சிலர் இதை எளிமையானது என்று சொல்லலாம்; ஆனால் பல ரசிகர்களுக்கு இந்தப் படங்கள் பொழுதுபோக்கில் சுற்றப்பட்ட அறநெறிப் பாடங்களாக இருந்தன.
- பெரியவர்களை மதித்தல் பொதுவான இழையாக இருந்தது.
- கடின உழைப்பும் நேர்மையும் கொண்டாடப்பட்டன, கேலி செய்யப்படவில்லை.
- வறுமை, சாதி, நீதி போன்ற சமூகக் கருப்பொருள்கள் வெளிப்படையாக விவாதிக்கப்பட்டன.
🏆 திரைக்கு அப்பாலும் அங்கீகாரம்
சிவாஜி கணேசன் பத்மஸ்ரீ (1966), பத்ம பூஷண் (1984), 1995-ல் பிரான்ஸின் செவாலியே கௌரவம், இந்தியாவின் உயரிய திரைப்பட விருதான தாதாசாகேப் பால்கே விருது ஆகியவற்றைப் பெற்றார். எம்.ஜி.ஆருக்கு 1988-ல் அவரது மறைவுக்குப் பின் பாரத ரத்னா வழங்கப்பட்டது. இருவரும் இந்திய சினிமாவையும் பொது வாழ்வையும் எவ்வளவு ஆழமாக வடிவமைத்தார்கள் என்பதை இந்தக் கௌரவங்கள் காட்டுகின்றன.
“பொற்காலம் என்பது பழைய தொழில்நுட்பத்தைப் பற்றியது அல்ல. அது கலைத்திறன், நேர்மை, ரசிகர்களை மதித்த கதைகள் பற்றியது.”
📺 இன்று இந்தப் படங்களை எப்படி ரசிப்பது
- புகழ்பெற்ற படங்களிலிருந்து தொடங்குங்கள் — பராசக்தி, நவராத்திரி, வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் அல்லது நாடோடி மன்னன்.
- ஒரு பெரியவருடன் சேர்ந்து பாருங்கள். முதல் வெளியீட்டின்போது நடந்தவை பற்றிய அவர்களின் கதைகளே பாதி சுவாரஸ்யம்.
- படத்தின் வேகத்தைப் பொறுமையுடன் ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். காட்சிகள் நீளமானவை; அவை நிதானமாக நகரட்டும்.
- நடிப்பைக் கவனியுங்கள் — கண்கள், இடைநிறுத்தங்கள், குரல்.
குடும்பங்களுக்கு இது ஒரு அருமையான திரையில்லா யோசனையும்கூட: மாதம் ஒரு கிளாசிக் படம், அதன் பிறகு காபியுடன் ஒரு உரையாடல். ஒரு போன் இல்லாத ஞாயிறு அன்று முயன்று பாருங்கள்.
✨ சுருக்கமாக
எம்.ஜி.ஆரும் சிவாஜி கணேசனும் தமிழ் சினிமாவுக்கு இரண்டு பெரும் கொடைகளைத் தந்தார்கள் — நம்பிக்கையை ஊட்டிய ஒரு நாயகன், நடிப்பு என்னவாக இருக்க முடியும் என்று காட்டிய ஒரு நடிகர். அவர்களின் படங்கள் அருங்காட்சியகப் பொருள்கள் அல்ல. அவை இன்றும் கதகதப்பானவை, அர்த்தமுள்ளவை, ஒரு ஞாயிறு மதியத்தைச் செலவிடத் தகுதியானவை.
திறமையால் மென்பொருள் பொறியாளர், உள்ளத்தால் கதைசொல்லி. வாழ்க்கை, உடல்நலம், பணம், தொழில்நுட்பம் பற்றி என் சொந்த அனுபவத்திலிருந்து எழுதுகிறேன் — நீங்கள் தினமும் பயன்படுத்தக்கூடிய இலவசக் கருவிகளையும் உருவாக்குகிறேன்.
